70 years women’s voting rights/70 aña derechi di voto hende muhé

The constitutional make-up of our country underwent profound changes in 1948: introduction of universal voting rights, the First Round Table Conference for constitutional changes in the Kingdom of The Netherlands was held and the six islands (Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint Maarten, Sint Eustatius and Saba) formerly known collectively as ‘Territory of Cucaçao’ became ‘The Netherlands Antilles’.

This year we have lots to commemorate. I consider it important that we stand still at these historical milestones. I’ll start with the pivotal work done by a group of brave women, The Wednesday Ladies, who refused to accept universal suffrage for only men. These ladies went door to door under extremely difficult circumstances in the rural areas of Curaçao (abysmal roads, no illumination) to not only collect signatures for women’s voting rights, but to educate them on matters of democracy and responsibilities that come with voting rights. These women carried out their activities on Wednesday because this day was considered to be the lightest day in the schedule of their domestic responsibilities at that time. More than a decade ago I initiated a petition to the Government of Curaçao to honor these brave women whose perseverance resulted in equal voting rights for men and women. Unfortunately there has been no response. I hope this Government will follow-up.

Annexed is the letter signed by 1013 women that was sent to the Prime Minister of The Netherlands demanding women’s voting rights.

Aan  Excellentie de Minister-President dr. Louis Beel Den Haag Nederland. Willemstad, Curacao. 26 Februari 1948*

Geven met verschuldigde eerbied te kennen, ondergetekenden, vrouwelijke inwoners van Curacao, uit alle rangen, standen en van verschillende geloofsovertuigingen: dat in verband met de komende herziening in de Staatsregeling zij gaarne haar volle kracht willen geven aan Curacao; dat zij dit niet alleen wensen te doen binnen het gezinsverband, maar ook middels de stembus, om haar invloed uit te, oefenen op de komende vertegenwoordiging; dat immers van de samenstelling dezer vertegenwoordiging de toekomst van haar land afhangt; dat zij mede door haar opleiding, werkkring en positie op dezelfde burgerrechten als de mannen aanspraak mogen maken; dat zij immers niet vermogen in te zien waarom haar het actief of passief kiesrecht, op welke wijze dan ook zou mogen worden ontzegd of beknot; dat immers waar in alle beschaafde landen van de wereld de volledige emancipatie van de vrouw reeds haar beslag heeft gekregen, zij hier op Curacao niet wensen achter te blijven; dat immers- alleen op die wijze van een ware representatieve vertegenwoordiging uit, van en door het volk kan worden gesproken; Redenen waarom zij met de meeste aandrang Uwe Excellentie verzoeken het daarheen te willen leiden, dat het ontwerp Wijziging Curacaose Staatsregeling zodanig wordt aangevuld, dat het actief en passief vrouwenkiesrecht, gelijk aan dat van mannen worde gegarandeerd.

*Nationaal Archief

***

Nos pantaya di struktura estatal a konosé kambionan profundo na 1948: introdukshon di derechi di voto universal, e promé Konferensia di Mesa Rondó pa trata kambionan konstitushonal den Reino a tuma lugá, i e seis islanan (Aruba, Boneiru, Kòrsou, Sint Maarten, Sint Eustatius and Saba) konosí komo ‘Gebiedsdeel Curaçao’ a bira ‘Antia Hulandes’.

E aña aki nos tin hopi pa konmemorá. Mi ta konsiderá importante pa nos para ketu na e eventonan históriko aki. Mi ta start ku e papel importante ku un grupo di hende muhé ku hopi kurashi a hunga den e proseso pa derechi di voto pa hende muhé, esta e Damanan di Djarason. E damanan no kier a tende di e proposishon pa derechi di voto general pa solamente hende hòmber. Nan a kana kas pa kas tur kaminda, asta den kunuku kaminda no tabatin infrastruktura o iluminashon di kaya pa kolektá firma di hende muhé, pero tambe pa eduká e muhénan tokante di nos sistema demokrátiko i responsabilidatnan ku ta bin ku derechi di voto. E nòmber ‘Damanan di Djarason’ ta pa motibu ku e tempu ei e trabounan doméstiko di un muhé tabata mas liviano riba djarason kompará ku otro dianan. Ta riba e dia aki nan tabata hasi e trabou di konsientisashon na fabor di derechi di voto pa hende muhé. Mas ku un dékada atras mi a inisiá un petishon na Gobièrnu di Kòrsou pa onra e Damanan di Djarason ku a logra derechi di voto igual pa hòmber i muhé. Ta di lamentá ku no tabatin reakshon. Mi ta spera ku e gobièrnu aki si ta tuma akshon i onra e damanan balente aki.

Athunto e karta ku 1,013 hende muhé a manda pa e Promé Minister di Ulanda pa eksigí derechi di voto pa hende muhé.

Aan Excellentie de Minister-President dr. Louis Beel Den Haag Nederland. Willemstad, Curacao. 26 Februari 1948*

Geven met verschuldigde eerbied te kennen, ondergetekenden, vrouwelijke inwoners van Curacao, uit alle rangen, standen en van verschillende geloofsovertuigingen: dat in verband met de komende herziening in de Staatsregeling zij gaarne haar volle kracht willen geven aan Curacao; dat zij dit niet alleen wensen te doen binnen het gezinsverband, maar ook middels de stembus, om haar invloed uit te, oefenen op de komende vertegenwoordiging; dat immers van de samenstelling dezer vertegenwoordiging de toekomst van haar land afhangt; dat zij mede door haar opleiding, werkkring en positie op dezelfde burgerrechten als de mannen aanspraak mogen maken; dat zij immers niet vermogen in te zien waarom haar het actief of passief kiesrecht, op welke wijze dan ook zou mogen worden ontzegd of beknot; dat immers waar in alle beschaafde landen van de wereld de volledige emancipatie van de vrouw reeds haar beslag heeft gekregen, zij hier op Curacao niet wensen achter te blijven; dat immers- alleen op die wijze van een ware representatieve vertegenwoordiging uit, van en door het volk kan worden gesproken; Redenen waarom zij met de meeste aandrang Uwe Excellentie verzoeken het daarheen te willen leiden, dat het ontwerp Wijziging Curacaose Staatsregeling zodanig wordt aangevuld, dat het actief en passief vrouwenkiesrecht, gelijk aan dat van mannen worde gegarandeerd.

*Nationaal Archief Curaçao

 

Author: alexdavidrosaria

Alex Rosaria is from Curaçao. He has a MBA from University of Iowa. He was Member of Parliament, Minister of Economic Affairs, State Secretary of Finance and United Nations Development Programme Officer in Africa and Central America. He is an independent consultant active in Asia and the Pacific.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s