My letter from 2036

Willemstad, 19 May 2036

Parliament of Curaçao Wilhelminaplein Curaçao

RE: The fight is not over until all of us are equal

Dear all,

Congratulations!

Unlike your predecessors from 2021 you did not sit by whilst you had the means to do something about the great injustice the LGBTQ+ community had to endure, for ever, by being denied equal human rights. You pressed forward when your predecessors rewinded the small, but important gains from the past. You also had the courage to put aside sanctimonious teachings and hate speech of religious leaders who unashamedly were able to morally bribe a group of decision makers in denouncing the LGBTQ+ 15 years ago.

You were able to expose the unabridged hypocrisy of some important leaders who (still) think that human rights are reserved for discrimination based on sex, origin, race, but not sexual orientation which like the pigment of the skin and sex is not a condition that can cured by some pastors. You’d think that of all people, we should know that discrimination, prejudice, bigotry is a deadly poison. Our fight against injustice goes way back to the dark days of colonialism and slavery. Yet these same people said in 2021 that the timing of equal right is “not favorable” and that the LGBTQ+ should “patiently” wait.

As we celebrate Curaçao Pride 2036, let’s (again) realize that our journey to equality for all is not complete until our LGBTQ+ brothers and sisters are treated like anyone else under the law – including legalizing same sex-marriage under civil law. Marriage should not be a heterosexual privilege, for if we are created equal, then the love we commit to another human being must be equal as well.

Your brave action will unfortunately not completely disarm prejudice, but it’s a starting point. Perhaps changing people’s minds about their attitudes towards this minority will be the hardest thing to do after this historic legal victory.

Bonds of solidarity must be forged between all communities on our island to reach this important goal. You don’t have to be a LGBTQ+ member to understand or to feel compassion. The fight is not over until all of us are equal.

Kind regards,

Alex Rosaria

Willemstad, Curaçao

‘Born again IMF-ers’


Op verzoek van een aantal mensen heb ik het eerder verschenen blog over het IMF vertaald naar het Nederlands.

Kashaka a bòltu! (Het kan verkeren, in het Papiaments). Dezelfde politieke partij die vroeger fel tegen het Internationaal Monetaire Fonds (IMF) was, wil het  Caribisch hervormings- en ontwikkelingsorgaan (Coho) nu opzij zetten, en heeft samen met haar grotere coalitie partner het IMF stevig omarmd. Dit is hetzelfde IMF dat de hoofdrol speler was in het mislukte hervormingsprogramma van 2000-2001. Deze partij was toen van mening dat het beter zou zijn voor de Nederlandse Antillen een directe relatie met Nederland te aan te gaan (Trouw, 30 april 1998) in plaats van de neoliberale club van IMF die bekend staat voor privatisering, minder overheid en meer private sector. Bovendien zou het IMF vergeleken met Nederland te weinig ‘knowhow’ hebben van de eilanden. Ook de President van de Bank van de Nederlandse Antillen betwijfelde de juiste sturing van het programma door een driekoppige Nederland-IMF-Nederlandse Antillen “orgaan”. (The Netherlands Antilles after six years of adjustments efforts with the IMF: A critical evaluation,December 12, 2001).

We hebben nu plotseling te maken met een groep ‘born again IMF-ers’ die ons uit de klauwen van Den Haag gaat bevrijden.

Waarom deze drastische omwenteling? Het IMF is zeker niet van opstelling veranderd. Het is nog steeds een instituut dat adviseert over monetaire stabiliteit, betalingsbalans en vrije markten, dus voornamelijk over het financieel- en monetair beleid. Het is geen ontwikkelingsfonds, wat mijn inziens centraal dient te staan in onze situatie.

Het is opvallend dat net diegenen die tijdens de laatste campagne openlijk hebben geageerd tegen het neoliberalisme en het volk een sociaal hart hebben beloofd, nu in zee willen gaan met het neoliberale IMF dat geen specialist is op het gebied van institutionele hervorming, sociaaleconomische vraagstukken en duurzame ontwikkeling.

Wereldwijd is bewezen dat menselijke ontwikkeling en voortgang alleen mogelijk is met een degelijke ontwikkelingsagenda. Financieel beleid is een belangrijke voorwaarde voor economische groei, maar leidt niet automatisch tot ontwikkeling. Mijn ervaring met de Verenigde Naties leert dat me belangrijkste pijlers voor ontwikkeling van de mens zijn: duurzame versterking van de eigen institutionele capaciteit, duurzame en solide democratische fundamenten en rechtstaat. Met andere woorden, men moet zich altijd de volgende vraag stellen: “op het moment dat de hulporganisaties er niet meer zijn, kan ik als land op eigen benen staan?”

Het eindspel dient duurzaamheid en zelfredzaamheid te zijn. Als dat niet zo is, zullen we eindeloos leningen blijven aangaan, bezuinigen en belastingen opkrikken om de leningen af te lossen. In tegenstelling tot landen die vroeger hulp kregen en nu zelfredzaam zijn, hebben we ons nooit echt bekommert om de versterking van onze implementatie- en institutionele capaciteit, vooral het (semi) gouvernementeel apparaat. Het beoogde traject van de nieuwe Fòrti club zal dan ook de deuren wijd openzetten voor grote aantallen consultants.

Ongeacht Den Haag het IMF accepteert, ben ik pessimistisch. Het COho is immers een creatie van het Ministerie van Binnenlandse Zaken dat geen ervaring heeft met ontwikkelingshulp. Nederlandse ontwikkelingsprojecten komen doorgaans van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (BZ). Waarom geen deelname van BZ als we nu eenmaal aan beide zijden van de oceaan een ontwikkelingsprogramma willen? Om het erger te maken, willen wij ook het IMF dat geen ontwikkelingsorgaan is, binnenhalen en een “triad of confusion” creëeren.

Pessimistisch nadat de persoon die zich opstelt als de economische strateeg van van het nieuwe kabinet, aan het volk bekend maakt dat er nu een splinternieuw, maar alsnog geheime Plan B op tafel ligt. Wat wel niet geheim is, is dat Nederlandse hulp (en controle) volgens hem niet meer nodig wordt geacht. De twee groepen die straks samen naar Fòrti verhuizen hebben elkaar goed kunnen vinden in hun gedeelde “anti-Nederland dogma” in plaats van de blik te richten op een deugdelijk ontwikkelingsprogramma voor Curaçao.

Willemstad, Curaçao

Di ‘born again IMF-ers’ pa plan B

Kashaka a bòltu. E mesun partido ku awe ke pone Caribisch hervormings- en ontwikkelingsorgaan (COHO) un banda, a brasa Fondo Monetario Internashonal (IMF) ku di 2000-2001 a protagonisá e programa frakasá di rekuperashon. Ántes nan a preferá atendé dirèkt ku Hulanda (Trouw, 30 aprel 1998) i no ku e neoliberalnan di IMF konosí pa privatisashon, tiki regulashon, ménos gobièrnu i mas sektor privá. Awe nan ta ‘born again IMF-ers’.

Kiko a kondusí na e kambio drástiko? IMF no a kambia su agènda. E ta keda un instituto ku prinsipalmente ta para pa stabilidat monetario, balansa di pago i reformanan pro-merkado. IMF no ta un instituto di desaroyo, lokual parsemi mester ta sentral awor’ki.

Nèt esnan ku durante kampaña a oponé neoliberalismo i a primintí un kurason soshal ta skohe IMF ku no por solushoná nos problemanan sosio-ekonomiko i falta di kapasidat institushonal. A lubidá e frakasonan den pasado di IMF ku a kontribuí na un éksodo di nos hendenan pa èksterior?

Mudialmente ta demostrá ku avanse ta solamente posibel via un agènda di desaroyo. Finansa balansá ta un kondishon importante pa kresementu ekonómiko, pero e no ta resultá direktamente den desaroyo. Ku èksperiensa di Nashonnan Uní, mi por konfirmá ku e kondishon mas importante pa desaroyo ta fortifikashon di fundeshinan demokrátiko, estado di derechi i ampliashon di kapasidat institushonal. Ku otro palabra, mester hasi e siguiente pregunta: “dia e organisashonnan ku ta yudami ku plaka/asistensia tékniko bai, mi por sigi riba mi mes forsa?”

Durabilidat mester ta e ‘endgame’. Sino ta keda hinka plaka den sanea debe, balansá presupuesto sin ku tin desaroyo real. Semper nos a neglishá fortifiká nos institutonan i aparato (semi)gubernamental. E trayekto di IMF ta habri porta pa ‘consultants’ djòdjò sin krea kapasidat institushonal.

Sea Den Haag akseptá IMF òf no, mi ta pèsimista. COHO ta un kreashon di Binnenlandse Zaken ku no tin eksperiensia riba tereno di desaroyo. Proyektonan di desaroyo Hulandes rònt mundu ta sali for di e ministerio speshialisá den ayudo pa desaroyo, Buitenlandse Zaken (BZ). Pakiko no a èksihi partisipashon di BZ? Riba dje, ta trese IMF ku no ta un instituto di desaroyo. Un trayekto IMF ta pinta di bira un di e tantísimo programanan di restrukturashon ku no ta kondusí na desaroyo.

Pèsimista ora tende e persona ku ta hunga e ròl di ‘estratega ekonómiko’ di e próksimo Fòrti splika ku tin un plan B sekreto. No ta splika su kontenido pero si ta bisa ku e no ta rekerí ayudo di Hulanda. Komo sifuera tenementu di Hulanda afó ta e meta prinsipal. Hasta lo a papia segun algun fuente tokante ayudo Chines. Aparentemente e dos gruponan aki ta idéntiko den nan dògma anti-Hulanda en bes di fiha riba un programa di desaroyo sólido pa Kòrsou.

Willemstad, Kòrsou

Het symbolische eind van de Groot Nederlandse koloniale droom

Het is 1931. Nederland neemt groots deel aan de Internationale Koloniale Tentoonstelling (IKT) te Parijs van mei-november 1931. Dit was dé kans om te pralen met de ‘voortgang van de westerse beschaving in de koloniën en mandaatgebieden’*. Het loopt echter niet goed af voor Nederland.

Het Nederlandse pronkstuk by de IKT was “de idyllische eenheid van Nederland en Nederlands-Indië”. Dit was zichtbaar in de volgens Indonesische experts walgelijke architectonische fusie van de Indonesische- en Nederlandse bouwstijlen van het enorme Nederlandse paviljoen. Ergens in een hoekje bevonden zich de inzendingen van de West waaronder Surinaamse vruchten die volgens de Nieuwe Tilburgsche Courant erg in de smaak vielen bij de ongeveer 5 miljoen bezoekers.

De kosten, rekening houdend met inflatie, van het paviljoen waren tussen 20-25 USD. Merkwaardig sinds de wereld in een diepe economische crisis zat. Blijkbaar was geld geen probleem. Noch de spanningen binnen de koloniale verhouding noch de acties tegen de IKT van de International Liga tegen Imperialisme beletten Den Haag deze theatrale groots Nederlandse koloniale schouwspel op te voeren.

In de nacht van 28 juni 1931 brandde het Nederlandse paviljoen tot op de grond toe af. Van de koloniale eenheidsdroom restte de volgende dag slechts een rokend braakterrein en zwartgeblakerd hout. Maar erger was het feit dat onvervangbare kunstschatten die toebehoorden aan de Nederlandsche koloniën tot as werden gereduceerd.

Was de brand gesticht door anti-imperialisten of was het een ongeluk? Dit vraagstuk is onbeantwoord gebleven. Eén dag na de brand besloot Nederland een vereenvoudigde versie van het paviljoen te bouwen met geld van de verzekering en donateurs, waaronder Koningin Wilhelmina. Volgens Den Haag was de herbouw een ware succesverhaal van “het Nederlandse doorzettingsvermogen”.

Anderen zien het tragische lot van het Nederlandse paviljoen als het symbolische eind van de “Nederlandse beschaving” in Indonesië en in het blootleggen van hoe Nederland omging met de opbrengst van de diefstallen en moorden, gepleegd op het Indonesische volk die in Parijs waren tentoongesteld.

Willemstad, Curaçao

*Bezittingen in Afrika en Azië behorende aan de verslagen mogendheden uit de Eerste Wereldoorlog, die door de Volkenbond onder mandaat werden geplaatst van verschillende overwinnaars.

Un minoria ku no ke bakuná tin nos isla rehén

Un minoria muchu grandi aki na Kòrsou ta pone nos tur su bida na peliger, stroba aktividat ekonómiko, prolongá sufrimentu den nos kasnan pasombra nan no ke bakuná kontra di Covid.

Nan no tin ningun rason basá riba siensia pa nan desishon. Pero teroria di konspirashon si nan tin de sobra:

-“E bakuna a keda kla muchu lihé,” komo si fuera e miónes di hendenan ku a muri promé no ta nada. Ta míles di sientífiko rònt mundu a traha riba un bakuna basá riba sierto trabounan ku ya a keda hasí pa kombati SARS den pasado.

– “Nos fé den religion, brua i kosnan okulto ta protehá nos,”, ounke ku no tin prueba sientífiko pa esaki.

“Mi ta fuerte, salú i mi kurpa mes ta protehami.” Esaki, lubidando ku ounke kon fuerte bo kurpa ta pa protehá abo e no por protehá otronan rònt di bo ku no ta mes fuerte ku bo, manera bo wela. No lubidá ku sierto hende manera esnan bou di tratamentu di kimoterapia no por bakuná. Mas hende ku si por bakuná keda sin bakuná, ta pone e pashèntnan aki di kanser den un peliger grandi.

E asuntu no ta solamente pa bai bakuná, pero pa hasi esaki mas lihé posibel. Mas nos tarda, mas sufrimentu lo tin, mas ekonomia lo bai atras, desempleo lo krese i mas espasio e virus ta haña pa mutua (kambia di forma).

Ami ku si a bai bakuná pa protehá mi mes, mi sernan kerí, pueblo i humanidat no ta dispuesto pa keda rehén di terkedat di un minoria ku no ta kere den bakunashon. Ademas, mi ta kere ku mester tin konsekuensia pa esnan ku ta peligrando salú i pan di hopi hende riba e isla aki i rònt mundu. Esaki ta e siguiente fase.

Willemstad, Kòrsou

Suisidio ta shòk nos: salú mental mester stòp di ta tabú

Manera mayoria hende mi a keda di shòk pa mira kon un persona ta tira su kurpa for di un edifisio pa despues mi lesa su karta di suisidio. Aparentemente e a pèrdè e bataya kontra di depreshon despues di a skond’e i no a buska yudansa profeshonal. Ta di lamentá ku e situashon mester a yega asina leu i mi ta manda mi palabranan di forsa pa famia i amigunan di e defuntu.

E kaso aki ta bolbe demostrá e nesesidat pa dediká mas rekurso na salú mental, prinsipalmente durante di e pandemia aki manera mi a skibi for di aprel 2020. Mas ku tur kos, ekspertonan mester, na un manera habrí, papia i konsientisá nos poblashon tokante di salú mental. Nos ainda tin e tradishon di stigmatizá, kondená i asta yama esnan ku ta sufri di depreshon òf ansiedat, loko. Hopi di esaki tin entre otro ke ber ku loke sierto religion a imprentá te ku 30 aña pasá den hende via di por ehèmpel katisashi (paragraf 2280-83), esta ku suisidio ta un krímen grandi i un piká kontra di dios.

Ta tempu pa nos stòp ku e legado lamentabel aki i rekonosé ku entre otro desbalanse sikológiko, angustia, ekspektativanan irealistiko, biba riba nos forsa, maluso di alkohol, droga, ekskluson soshal i soledat ta afektá negativamente nos salú mental i por hiba algun di nos na suisidio.

Stigmatisashon i dramatisashon segun ekspertonan no ta yuda e kousa. Silensio tampoko. Mester trata suisidio komo un aspekto di salú públiko. Suisidio mester keda rekonosé komo un intento (desesperá) pa skapa di un sufrimentu ku a bira asina grandi ku e persona no ta mira otro manera pa haña alivio ku no ta morto. Loke tambe nos mester realisá ta ku e persona ei lo a preferá un otro alternativa. Nos no mester kondená e persona ku ta konsiderá suisidio, pero yud’é buska ayudo i haña un alternativa.

Willemstad, Kòrsou

Problema di salú relashoná ku Covid-19 no ta desaparesé después di bakuna

E kampaña pa bakuná kontra Covid-19 ta kana i mi ta konsider’é un éksito. Tambe e kampaña pa mas ku un (1) aña pa frena e malesa kontagioso basá riba kapasidat di kama den hospital. Pero nos mester realisá un kos promé ku nos selebrá. Covid-19 i su konsekuensianan ta muchu mas ku e sòm di konta kama i e kandidat di poblashon ku a bakuná.

Nos mester realisá ku un grupo grandi di persona ku a rekuperá (òf kura) di Covid-19, tambe esnan ku tabatin simptómanan leve, ta keda pa lurgu tempu ku problemanan di salú. E tèrminologia ku ta usa ta ‘post Covid-19 conditions’. Esnan prinsipal ta daño na kurason, pulmón i selebre. E delaster aki por kondusí na Alzheimer, Parkinson i Guillian-Barré. Adishonalmente un grupo grandi di hende ta sufri di depreshon, ansiedat i otro malesa mental. No papia mes di hendenan ku a pèrdè un ser kerí. E siman aki mi a papia ku un hende ku a pèrdè su kasá despues di un matrimonio di 34 aña. Ku awa na wowo e a kontami kuantu di e ta sufri di soledat ku ta keda asentuá pa e lockdown i medida di plachi di number.

Mi no ta médiko, ni mi ta trata di aparentá di ta unu. Loke mi ke atvertí p’e ta pa nos no keda konsentrá solamente riba bakunashon i prevenshon. E ekipo di pandemia mester keda ampliá for di awor ku profeshonalnan pa atendé i ku aspektonan di salú mental i ‘post Covid-19 conditions’. E ekipo ampliá aki mester bin dilanti i duna informashon. Nos no por pèrmití nos mes di ignorá esaki. Final di kuenta, manera Nashonnan Uní a bisa: “We are in this for the long haul”.

Willemstad, Kòrsou

How a charity almost got away with kidnapping 103 African children

There are times when one single story makes us clearly understand the meaning of evil. This is an account about how a French charity group, supposed to care for child victims of a genocide, were caught moments before boarding a plane with 103 little boys and girls they had kidnapped in order to sell them in France for lots of cash.

Zoë’s Arch was founded in 2005 by a group of French four-wheel-drive community who were lured to charity work by the large sums of money donated for the thousands of victims of the Darfur (Sudan) genocide (2003 – ongoing)*. Zoë’s Arc was supposed to provide aid to Sudanese orphans usually under the age of five years old and look for French families to place these children with. So far so good.

In November 2007 Zoë Arc attempts to fly out of Chad (Sudan’s neighbor to the east) with 103 children aged 1-10 to France. The plane was however stopped moments before it was to take off after authorities somehow were alerted. It turned out that these children were not from Darfur and neither were they Sudanese. They were Chadians. They were not orphans either, but kidnapped from their families. The members of the Zoë Arc involved with this scheme are promptly arrested and the children are returned to their loved ones.

In court it becomes clear that some French families paid large sums of money to adopt “the orphans” the French charity had kidnapped. They are sentenced to 8 years hard labor. In a stunning move, Chadian president Idriss Déby (killed this weekend apparently by Chadian rebels) and the French president, Nicolas Sarkozy (jailed last month for corruption) reached a deal: the kidnappers are pardoned and sent to France. Clearly a political deal since Idriss Déby earlier had accused the French organization of “selling (the children) to pedophile organizations in Europe, and even perhaps to kill them and sell their organs.” Déby became a favorite of the Élysée until his demise this weekend. As for the main culprits of the kidnapping, they opened a popular café in Cape Town, South Africa. The Big Box Café is especially popular with kids. According to its website, “here you can play different board games, as many as you want.”

Willemstad, Curaçao

*Author used to work in Chad for the United Nations. In 2007 he set up a “Save Darfur campaign” which was managed by Red Cross Curaçao.

Bòikòt negoshinan ku ta laga trahadó ku no ke bakuná atendé ku kliente

Un dunadó di trabou por èksihí su trahadó aki pa tuma e bakuna kontra di Covid-19? Aparentemente no por.

Pues, parse ku un persona por determiná ku su konvikshon personal ta mas importante ku salubridat públiko. E palabra “públiko” kier men un kolektividat di individuo.

Ami ta kere ku si un dunadó di trabou por demostrá ku den su desishon pa obligá su trahadó bakuná, e a balansá eskoho di e trahadó ku ta ninga bakuna, ku interes di su negoshi, su klientenan i su otro trahadónan, su desishon lo keda honrá pa Korte. I te einan e kaso aki mester keda disidí, den nos Korte imparsial.

Mientras tantu nos komo konsumidó tambe tin un responsabilidat. Si ami sa ku den un negoshi tin un òf mas hende ku no kier bakuná, ami lo bòikotiá e negoshi aki i lo no gasta ni un sèn pretu pa kumpra ningun servisio òf merkansia. Ta bon pa identifiká e negoshinan ku ta laga nan trahadó keda sin bakuná i trese mi bida, bo bida i bida di su koleganan den peliger.

Willemstad, Kòrsou